Rozdziały: [1], [2], [3], [4], [5], [6], [7].

NastĂŞpny rozdziaÂł:
2


Stewart Rivers leÂżaÂł zakopany pod grubÂą koÂłdrÂą. PrzeziĂŞbienie dopadÂło go w nie najlepszym momencie, nazajutrz czekaÂło go spotkanie z przedstawicielem Departamentu Przestrzegania Prawa CzarodziejĂłw z Polski. Brygada Uderzeniowa Ministerstwa Magii musiaÂła w ciÂągu ostatniego roku interweniowaĂŚ aÂż piĂŞĂŚ razy w sprawach wyjÂątkowo brutalnych przypadkĂłw morderstw czarodziejĂłw. Jednak dopiero teraz nastÂąpiÂł przeÂłom w Âśledztwie, ktĂłre prowadziÂł Stew. ZupeÂłnie przypadkowym Âświadkiem ostatniej zbrodni okazaÂł siĂŞ byĂŚ nieÂświadom swojego sÂąsiedztwa mugol, ktĂłry wyjawiÂł przed modyfikacjÂą pamiĂŞci iÂż, napastnik miaÂł "wykrzykiwaĂŚ coÂś niezrozumiaÂłego z wyraÂźnym polskim akcentem". Dlatego spotkanie z Janem WroĂąskim byÂło dla Stewarta tak waÂżne.
- Kulfon! - zawo³a³ mê¿czyzna. Prawie natychmiast obok ³ó¿ka swego pana pojawi³ siê domowy skrzat. - S³ucham, sir! - powiedzia³ k³aniaj¹c siê tak nisko, ¿e dotkn¹³ swoim olbrzymim nosem pod³ogi. - Ile raz mam ci powtarzaÌ, ¿e nie musisz mi siê k³aniaÌ do pod³ogi. Rozkazujê ci wiêcej tego nie robiÌ!
- OczywiÂście, mĂłj panie! - odparÂł natychmiastowo skrzat, tym razem kÂłaniajÂąc siĂŞ w pas. Stewart westchn¹³ tylko z rezygnacjÂą. - Podaj mi szklankĂŞ mojego ulubionego rumu z colÂą, muszĂŞ siĂŞ jakoÂś rozgrzaĂŚ – Skrzat skin¹³ gÂłowÂą i popĂŞdziÂł do kuchni. JuÂż po chwili wracaÂł z gotowym trunkiem na tacy.
- DziĂŞkujĂŞ, moÂżesz odejœÌ – z wolna podniĂłsÂł siĂŞ z ³ó¿ka i zgarn¹³ szklankĂŞ, po czym wypiÂł spory Âłyk. W tym momencie jego uwagĂŞ przykuÂł nagÂły bÂłysk za oknem, po chwili usÂłyszaÂł odlegÂły grzmot. Stew znowu wbiÂł siĂŞ pod koÂłdrĂŞ i po kilku minutach usÂłyszaÂł odgÂłos wyjÂątkowo silnej ulewy. Nie mĂłgÂł zasn¹Ì, nie pomĂłgÂł nawet alkohol. PostanowiÂł wiĂŞc jeszcze raz spojrzeĂŚ w swoje notatki. Nie spodziewaÂł siĂŞ, Âże znajdzie tam coÂś nowego, w koĂącu widziaÂł je tyle razy. WstaÂł jednak z ³ó¿ka, naÂłoÂżyÂł szaty i zabraÂł siĂŞ za wertowanie zdjĂŞĂŚ i protoko³ów. NiejednÂą osobĂŞ ich widok przyprawiÂłby o obrzydzenie, podobne obrazy moÂżna byÂło ujrzeĂŚ jedynie na rycinach czarno magicznych ksiÂąg - obdarte ze skĂłry zwÂłoki ofiar, pozbawione gÂłowy, z wnĂŞtrznoÂściami na zewnÂątrz. Nie ulegaÂło wÂątpliwoÂści jakim celom miaÂły sÂłuÂżyĂŚ. Straszliwy widok, jednak Rivers musiaÂł byĂŚ na niego przygotowany, w koĂącu wiÂązaÂło siĂŞ to z jego pracÂą. W Ministerstwie rozwaÂżano juÂż kilka pomniejszych poszlak, jednak bez Âżadnych skutkĂłw. Nie mogli powiÂązaĂŚ ÂśladĂłw z Âżadnymi znanymi im dotychczas przypadkami uÂżycia czarnej magii. WÂłaÂśnie dlatego Stewart miaÂł nadziejĂŞ, Âże informacje od WroĂąskiego oka¿¹ siĂŞ na tyle przydatne, Âże w koĂącu Âśledztwo ruszy z miejsca.
Przeczytanie wszystkich materia³ów zajê³o mu grubo ponad godzinê. Kiedy skoùczy³ spojrza³ na zegarek, który wskazywa³, ¿e w³aœnie minê³a dziesi¹ta. Podsyci³ ogieù w kominku wrzucaj¹c do niego kilka szczap drewna i poszed³ do ³azienki.
Zatrzyma³ siê przed lustrem, by spojrzeÌ na swoj¹ twarz. WyraŸnie bi³a z niej zapowiedŸ nadchodz¹cej choroby. Przekrwione, zapuchniête oczy, szary odcieù skóry na twarzy. Rzutowa³o to na jego wygl¹dzie. Stewart by³ wysokim, silnie zbudowanym brunetem. Niew¹tpliwie przystojnym, gdy¿ mia³ dosyÌ spore powodzenie u kobiet. By³a to jednak tylko powierzchowna ocena, bowiem gdy dowiadywa³y siê o pracy w Ministerstwie Magii, jakoœ nagle traci³y zainteresowanie jego osob¹. Ostatni zwi¹zek zakoùczy³ siê po dwóch miesi¹cach, gdy jego by³a dziewczyna Janet - której pocz¹tkowo zupe³nie nie przeszkadza³o zajêcie ch³opaka - przypadkiem zajrza³a do akt sprawy. Jej wyj¹tkowo szybkiemu wyjœciu towarzyszy³a seria wrzasków o bezmyœlnym idiocie, który ma gdzieœ bezpieczeùstwo innych ludzi oraz narazi³ j¹ i jej bliskich na œmierÌ. Stew wcale nie mia³ do niej o to ¿alu, zd¹¿y³ siê z tym pogodziÌ.
Po dosyÌ szybkim prysznicu, wróci³ do sypialni w szlafroku. Na zewn¹trz szala³a kolejna burza, jednak nie tak silna jak poprzednia. Stewart podszed³ do okna, by zaci¹gn¹Ì zas³ony, ale jego uwagê przyci¹gn¹³ widok dwóch zakapturzonych postaci. Musia³y w³aœnie aportowaÌ siê przed bram¹, która chwilê potem im uleg³a. Stewart Rivers, dowódca Brygady Uderzeniowej, by³ na to gotowy. Œcisn¹³ ró¿d¿kê w d³oni i popêdzi³ na parter. Przez przeszklenie drzwi frontowych ujrza³ w œwietle kolejnej b³yskawicy sylwetki dwóch postaci. Jedna z nich za³omota³a w drzwi...

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.